Nowości  Satelity  Sondy  Statki  Stacje  Rakiety  Kosmodromy    
 


Kosmonautyka.pl > Dragonfly

2019-03-25 Dragonfly

Dragonfly to planowany dron mający badać Tytana, największy księżyc planety Saturn.


Wizualizacja lądowania i lotów drona Dragonfly na Tytanie (grafika: Johns Hopkins APL)

Dragonfly planowany jest jako quadrocopter, czyli dron posiadający 4 wirniki nośne.


Dragonfly (grafika: Johns Hopkins APL)

Ze względu bezpieczeństwa misji będą one podwójne, każdy z zasilany przez oddzielny silnik elektryczny (w sumie 8 silników). Każdy wirnik ma mieć średnicę 1 metra.


Dragonfly w locie (grafika: Johns Hopkins APL)

Z fizycznego punktu widzenia lot na Tytanie jest znacznie łatwiejszy niż na Ziemi, dzięki gęstszej atmosferze (około 4 razy jak na Ziemi) i mniejszej grawitacji (15% Ziemi). W efekcie dron do lotu na Tytanie wymaga 38 razy mniej energii niż w atmosferze Ziemi.


Planowana prędkość drona to 36 km/h, zaś pułap nawet 4 km (grafika: Johns Hopkins APL)

W przeciwieństwie do tradycyjnych lądowników i łazików dron zdolny jest do wykonywania badań w miejscach od siebie odległych, nawet dziesiątki kilometrów.

Pojazd zasilany ma być przez radioizotopowy generator termoelektryczny (ang. radioisotope thermoelectric generator, w skrócie RTG). RTG to generator prądu elektrycznego, gdzie źródłem energii jest rozpad izotopu promieniotwórczego.

Generator ten będzie służył także do ogrzewania drona i jego przyrządów naukowych w zimnym środowisku księżyca.

Pojazd latać będzie za dnia. Podczas nocy na Tytanie, która trwa 8 ziemskich dni, pozostanie na powierzchni nieruchomy.

Za konstrukcję drona stoi Johns Hopkins Applied Physics Laboratory (APL).

Proponowane wyposażenie badawcze:

  • DraMS (Dragonfly Mass Spectrometer) - spektrometr masowy
  • DraGNS (Dragonfly Gamma-Ray and Neutron Spectrometer)
  • DraGMet (Dragonfly Geophysics and Meteorology Package) - czujniki pogodowe i sejsmometr
  • DragonCam (Dragonfly Camera Suite) - zestaw kamer panoramicznych i mikroskopowych

Próbki powierzchni Tytana pobierane będę przez 2 proste wiertła i podbieraki, po jednym na płozie.


Zespół projektu z wczesnym prototypem demonstracyjnym (grafika: Johns Hopkins APL)

Koncepcja misji Dragonfly w 2017 roku wybrana została do finału programu sond kosmicznych New Frontiers (NASA), obok misji CAESAR przewidującej pobranie próbki komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko. Decyzja o wyborze misji na Tytana lub kometą zapaść ma w lipcu 2019 roku.

W przypadku wyboru drona ma on być gotowy i wysłany w 2024 lub 2025 roku. Na Tytana Dragonfly miałby dotrzeć w połowie lat 30. XXI wieku.

Jeśli misja Dragonfly zostanie wybrana i dojdzie do skutku będzie to po Mars Helicopter drugi pojazd cięższy od powietrza latający w atmosferze innego ciała niebieskiego niż Ziemia.


Prezentacja koncepcji misji

Tytan stanowi największy księżyc Saturna i jest to jedyny księżyc w Układzie Słonecznym z gęstą atmosferę. Jego powierzchnię pokrywają powierzchniowe zbiorniki ciekłego metanu. Pod powierzchnią naukowcy spodziewają się lodu wodnego i a jeszcze głębiej nawet ciekłej wody.

Dzięki obecności związków organicznych na Tytanie może to być miejsce potencjalne sprzyjające życiu. Dragonfly ma to także zbadać.

Tytan, obok Marsa, wskazywany jest jako jedno z pierwszych miejsc przyszłej kolonizacji w Układzie Słonecznym.

Wsparcie

Wesprzyj dalszy rozwój serwisu internetowego Kosmonautyka.pl. Nie blokuj i reaguj na reklamy, sprawdź poniższe strony naszych partnerów. W ten sposób zapewniasz sobie dalsze informacje kosmonautyczne za darmo.

Kosmonautyka.pl na serwisach społecznościowych: