Nowości  Satelity  Sondy  Statki  Stacje  Rakiety  Kosmodromy    
 


Kosmonautyka.pl > Tiangong 1

Tiangong 1

Tiangong 1 - moduł orbitalny, określany czasem jako pierwsza chińska stacja kosmiczna.

Tiangong 1 jest pierwszy krokiem do chińskiej stacji kosmicznej Tiangong.


Moduł Tiangong 1 (z prawej) z przycumowanym do nim statkiem Shenzhou (z lewej) (grafika: China Astronaut Research and Training Center)

Bezzałogowy moduł Tiangong 1 został umieszczony na orbicie wokołoziemskiej 29 września 2011 roku dzięki rakiecie nośnej Chang Zheng (Długi Marsz) w wersji 2F. Ma masę 8,5 t. Krąży na wysokości około 400 km nad Ziemią.

Budowa

Dane techniczne Tiangong 1:

  • załoga: 2 lub 3 osoby
  • długość: 10,4 m
  • średnica: 3,35 m
  • masa: 8,5 t
  • pojemność hermetyzowana: 15 m3
  • porty cumownicze: 1

Tiangong 1 składa się z dwóch części:

  • moduł załogowy - wyposażony jest w węzeł cumowniczy
  • moduł serwisowy - wyposażony w silniki i baterie słoneczne.

Tiangong 1 nie posiada własnej ubikacji oraz kuchenki. Taikonauci korzystać muszą ze statku kosmicznego Shenzhou, którym przycumowali do modułu. Tiangong 1 posiada tylko 2 miejsca do snu, zatem trzeci członek załogi śpi w Shenzhou.

Tiangong 1 służy do ćwiczeń:

  • zbliżania się do niego statków załogowych (rendezvous),
  • następnie łączenia się z nimi na orbicie (dokowanie).
Umiejętności te są kluczowe przy budowie modularnych stacji kosmicznych, czyli składających się wystrzelonych osobno modułów składanych na orbicie w całość.


Przygotowania do startu rakiety Chang Zheng (Długi Marsz) w wersji 2F z modułem Tiangong 1 (zdjęcie: Xinhua)

Misje do modułu Tiangong 1:

  • Shenzhou 8 - statek bezzałogowy (2011)
  • Shenzhou 9 - statek z pierwszą załogą (2012)
  • Shenzhou 10 - statek z drugą załogą (2013)

Załoga statku kosmicznego Shenzhou 9 w module orbitalnym Tiangong 1
Załoga statku kosmicznego Shenzhou 9 w module orbitalnym Tiangong 1 (grafika: Xinhua)

Obecnie utracono kontrolę nad Tiangong 1. Stacja nie jest już właściwie zorientowana na orbicie w kierunku promieni słonecznych, co skutkuje zbyt niskim zasilaniem z paneli słonecznych dla systemów pokładowych. Nieuchronne wejście w atmosferę nastąpi na początku 2017 roku. Nie wiadomo gdzie spadną szczątki obiektu.

We wrześniu 2016 rok wyniesieny został na orbitę następca Tiangong 2.

Kosmonautyka.pl na serwisach społecznościowych: